Samana Su Havzası Yürüyüşü, Kolombiya

•   Şunlar için ideal: El değmemiş yağmur ormanlarını keşfetmek.
•   Ülke: Kolombiya
•   Zorluk Seviyesi: Zorlayıcı
•   Süre: 3 gün

Samana Havzası yürüyüşü sizi, ormanlarla kaplı dağlar ve vahşi nehirlerden oluşan Samana Havzası'nın derinliklerine götürüyor; eski bir FARC kalesi olan bu bölge, şimdi sıra dışı bir macera destinasyonu. Pailaina'daki başlangıç noktasına sadece 4x4 araçlarla ulaşılabilir. Buradan, yakınlarda birkaç doğal gölet bulunan bir patikayı takip ederek ormana giriyor ve ardından bir kanyondan geçiyorsunuz. Bir tepeyi aştıktan sonra, çevredeki orman ve dağların manzarasına sahip tropikal yüksek rakımlı bir ekosistem olan Sonsón Páramo'yu (2700 m) geçiyorsunuz.

Kayıp Şehir Yürüyüşü, Kolombiya


Kayıp Şehir Gezis

•    Şunlar için ideal: Ormandaki antik şehirleri keşfetmek.
•    Ülke: Kolombiya
•    Zorluk Seviyesi: Zorlayıcı
•    Süre: 3-4 gün

Bu yürüyüş sizi Kolombiya'daki dünyanın en yüksek kıyı sıradağları olan Sierra Nevada de Santa Marta'nın biyolojik çeşitlilik açısından zengin yağmur ormanlarının derinliklerine götürüyor

. Küçük tarım köylerinin yanından geçtikten sonra, yılın bazı zamanlarında bel hizasına kadar ulaşabilen nehirleri geçerek nemli ormana doğru ilerleyeceksiniz. MS 800 yılında inşa edilmiş antik bir Tayrona yerleşimi olan Kayıp Şehir'e ulaşmak için bulut ormanından yukarı doğru yürüyüş yapmanız ve zirveye ulaşmak için 1200 taş basamak tırmanmanız gerekecek. Aşağıdaki ormanlarla kaplı dağların manzarasının tadını çıkarmak için zaman ayırın.

---

📌 GİRİŞ
Osmanlı döneminde ve Cumhuriyet öncesinde Türkiye'de metrik sistem yerine geleneksel ölçü birimleri kullanılmaktaydı.
1931 yılında metrik sistemin kabul edilmesiyle birlikte metre ve kilogram sistemine geçilmiştir.

Aşağıda en yaygın kullanılan eski ölçü birimlerini bulabilirsiniz.

---

📏 ESKİ UZUNLUK ÖLÇÜLERİ

🔹 Arşın
• Yaklaşık 68 – 75 cm 
• Kumaş ölçümünde kullanılırdı 
• Çarşı arşını ve mimar arşını gibi türleri vardı 

🔹 Endaze
• Yaklaşık 65 cm 
• Genellikle kumaş ölçümünde kullanılırdı 

🔹 Kulaç
• Yaklaşık 1.8 metre 
• İki kolun açılmasıyla ölçülen mesafe 

🔹 Karış
• Yaklaşık 20 – 23 cm 
• Başparmak ile serçe parmak arası mesafe 

🔹 Parmak
• Yaklaşık 3 cm 

🔹 Adım
• Yaklaşık 70 – 75 cm 

🔹 Zirâ
• Yaklaşık 75 cm 
• Arşına benzer bir ölçü birimidir 

🔹 Osmanlı Mili
• Yaklaşık 1890 metre 

---

⚖️ ESKİ AĞIRLIK ÖLÇÜLERİ

🔹 Okka (Kıyye)
• Yaklaşık 1.282 kg 
• En yaygın kullanılan ağırlık birimi 

🔹 Dirhem
• Yaklaşık 3.2 gram 
• Küçük ve hassas tartılarda kullanılırdı 

🔹 Batman
• Bölgelere göre değişmekle birlikte ortalama 7 – 8 kg 
• Bazı bölgelerde 10 kg'a kadar çıkabiliyordu 

🔹 Kantâr
• Yaklaşık 44 – 56 kg 
• Büyük yüklerin tartımında kullanılırdı 

🔹 Çeki
• Yaklaşık 250 kg 
• Ticari yük taşımacılığında kullanılırdı 

---

📍 ÖNEMLİ NOT
• Ölçü birimleri bölgelere göre farklılık gösterebiliyordu. 
• Standartlaşma Cumhuriyet döneminde sağlanmıştır. 
• 1931 yılında metrik sistem resmen kabul edilmiştir. 

---

Kıranay Yaylası veya Kırano Yaylası Trabzon ilinin Maçka ilçesine bağlı Bağışlı Mahallesi'nde bulunmaktadır. İlçe merkezine 20 km mesafede bulunan yayla 40 km2 alana sahiptir.

Yaylaya her dönem açık olan stabilize yolda'dan ulaşılabilmektedir. Yaylanın ormanlık alanları çam ormanı şeklindedir. Kışın kapanan yayla Nisan-Eylül dönemlerinde hayvancılık ve yaylacılık amaçlı kullanılmaktadır.

Volkanlar Bulvarı Yürüyüşü, Ekvador

•   Şunlar için ideal: Volkan tırmanışı için çanta taşımak.
•   Ülke: Ekvador
•   Zorluk Seviyesi: Zor
•   Süre: 6-7 Gün

Ekvador'un kalbinden geçen ve her iki tarafında yükselen devasa stratovolkanların bulunduğu bir vadi olan Ekvador Volkanlar Bulvarı boyunca en yüksek zirvelere tırmanın . Pasochoa Volkanı'nın (4200m) zirvesine ulaşmak için bulut ormanından geçin ve Rumiñahui'ye (4600m) ulaşmak için lavlarla kaplı kaya tarlalarını aşın. Volkanik aktivite döneminden sonra nihayet yeniden açılan Cotopaxi'ye (5897m) ulaşmak için, zirveye çıkmadan önce yarıklar ve kar köprüleri üzerinden zorlu bir tırmanış yapmanız ve ardından 40 derecelik karla kaplı bir yamaçtan tırmanmanız gerekiyor. Bu yürüyüşün zorluğunu göz önünde bulundurarak, bunu yalnızca deneyimli bir yerel rehberle yapmanızı öneririz.

Quilotoa Döngüsü, Ekvador

•   Şunlar için ideal: Ekvador And Dağları'nın ıssız bölgelerini keşfetmek.
•   Ülke: Ekvador
•   Zorluk Seviyesi: Orta
•   Süre: 2-3 gün

Quilotoa Döngüsü, Ekvador'un Cotopaxi eyaletinin engebeli yaylalarında bulunan bir yürüyüş parkurları ve yollar ağıdır ; adının aksine, bir noktadan diğerine yapılan bir yürüyüştür (döngüyü tamamlamak için karayoluyla seyahat etmek gerekir). Sigchos köyünden başlayıp yemyeşil Toachi Kanyonu'ndan geçerek Chugchilán köyüne ineceksiniz. Yürüyüşün bitiş noktası olan, turkuaz sularla dolu geniş bir volkanik krater olan Quilotoa Gölü'ne ulaşmak için bir tırmanış daha gerekecektir. Bölgeyi yerel halk yönetmektedir ve gölü daha fazla keşfetmek isterseniz size kano kiralama imkanı sunacaklardır.

Choquequirao'dan Machu Picchu'ya, Peru

•   İnka kalıntıları için ideal.
•   Ülke: Peru
•   Zorluk Seviyesi: Zorlayıcı
•   Süre: 9 gün

İnka kalesi Choquequirao, Machu Picchu'nun 'kutsal kız kardeşi' olarak bilinir. Her iki İnka yerleşimi de 15. yüzyılda inşa edilmiş olup mimari olarak benzerdir; ancak daha ıssız olan Choquequirao'yu günde sadece 10 ila 20 kişi ziyaret etmektedir. Bölgedeki en az bilinen ve en zorlu yürüyüş rotalarından biri, Cachora kasabası yakınlarında başlar ve Choquequirao'dan (ve bir diğer İnka harabesi olan Llactapata'dan) geçerek Machu Picchu'ya ulaşır. Dik dağ inişleri ve çıkışları bekleyin - yürüyüşün en yüksek noktası 4.627 metredeki Yanama Geçidi'dir - ayrıca yağmur ormanlarında birkaç gün sürecek bir yürüyüş sizi bekliyor. Dokuz gün sonra Machu Picchu'ya ulaşmak, uzun yürüyüş günlerinin ardından hak edilmiş bir ödüldür.

Machu Picchu'ya Salkantay Rotası, Peru


Salkantay Geçidi'nin zirvesine doğru yürüyüş.

•    Şunlar için ideal: Machu Picchu'ya giden İnka Yolu'na göre daha sakin bir alternatif.
•    Ülke: Peru
•    Zorluk Seviyesi: Zorlayıcı
•    Süre: 5 gün

Bir zamanlar uçsuz bucaksız bir antik İnka şehri olan Machu Picchu, günümüzde sisli And Dağları'nın kalbinde iyi korunmuş bir harabe olup, karayoluyla veya birkaç günlük yürüyüş rotasıyla ulaşılabilir. Biz, İnka Yolu'na göre daha az kalabalık bir alternatif olan Salkantay Yolu'nu tercih ediyoruz . Salkantay rotasında, Vilcabamba Sıradağları'ndaki Soraypampa'da (3800m) başlayıp Humantay Gölü'nü geçtikten sonra And Dağları'na doğru ilerleyerek kayalık Salkantay Geçidi'nde (4630m) zirveye ulaşacaksınız. Bulut ormanı ve sisli yağmur ormanlarından geçerek Machu Picchu'ya inecek ve bu büyüleyici şehri ziyaret ederek yürüyüşünüzü tamamlayacaksınız.

Brezilya'da ki Altın Yolu

•   Şunlar için ideal: Rio de Janeiro yakınlarında bir doğa yürüyüşü.
•   Ülke: Brezilya
•   Zorluk Seviyesi: Kolay
•   Süre: 5 saat

Rio de Janeiro'dan birkaç saat uzaklaşarak, büyüleyici Costa Verde kıyısı boyunca ilerlediğinizde, kısa süre sonra Paraty'ye ulaşırsınız; yüksek, katmanlı dağların fonunda, parıldayan okyanusa bakan, Arnavut kaldırımlı sokakları olan bir kasaba. Buradaki binalar, Brezilya'da altın arama çılgınlığının yaşandığı 17. yüzyıla kadar uzanıyor ve bu rota, Paraty'den Minas Gerais'deki altın madenlerine giden eski bir patikayı takip ediyor.

Bu patikanın tarihi, sömürge geçmişi olan birçok bölge gibi karanlıktır. Aslında 18. yüzyılda bu yolu döşeyenler köleleştirilmiş insanlardı. Bugün, patika Atlantik ormanına doğru uzanır ve farklı zamanlarda şeker, altın ve kahve ile ilişkilendirilen bir bölgeden geçer; bunların her biri modern Brezilya'yı şekillendiren birer patlama dönemi olmuştur. Yürüyüşünüzden sonra, Tarzan'ın havuzu olarak bilinen bir bölgeye gidebilir, doğal bir su kaydırağından kayabilir ve yüzerek serinleyebilirsiniz.

Bu ustaca tasarlanmış, 500 yıllık "bankalar", ülkenin en engebeli, güzel, vahşi ve az keşfedilmiş manzaraları arasında Fas'ın yerli mirasına bir bakış sunuyor.

"Amazigh kabileleri bu kadim yapıları çevremizdeki dağlardan inşa ettiler," diyor bekçi Hassan Louz, Fas'ın en eski igoudarlarından birinin labirent gibi mahzenlerini ortaya çıkarmak için palmiye ağacından yapılmış bir kapıyı iterek açarken. igoudarlar, bölgenin yerli kabileleri tarafından yüzyıllar önce en değerli eşyalarını korumak için inşa edilmiş depolardır.

Anti-Atlas Dağları'nın sivri taşlarından, kerpiç kilinden ve palmiye ağaçlarından ustaca inşa edilmiş yaklaşık 600 igoudar (agadir kelimesinin çoğul hali - Amazigh dilinde "duvar" veya "yerleşim yeri" anlamına gelir), Fas'ın güneyindeki Souss-Massa bölgesinin rüzgârlarla savrulan manzaralarına serpiştirilmiştir.

Bu öyküler, Kuzey Afrika'nın yerli kabileleri olan Amazighlerin veya "özgür insanların" 15. yüzyıl civarında göçebeliği bırakıp tarıma yönelmeleri ve çölde kalıcı yerleşim yerleri kurmalarıyla birlikte, bu güneşten kavrulmuş yaylaların nasıl ilk kez yerleşime açıldığını anlatıyor.

Tarihçiler tarafından dünyanın en eski bankacılık sistemlerinden biri olarak kabul edilen igoudar, zamanla bölgedeki Amazigh etkisinin merkezi haline geldi ve yönetim, ticaret ve tartışma alanlarının yanı sıra ortak depolar olarak da işlev gördü. Bugün, ülkenin en engebeli, güzel, vahşi ve en az keşfedilmiş manzaraları arasında Fas'ın yerli mirasına bir bakış sunuyorlar.

Kutsal depolar
Amazigh kabileleri, topluluklarının hazinelerini saklamak için ilk olarak igoudarlar inşa ettiler; bunlar sadece Güney Fas'ın verimli vadilerinden hasat edilen tahıllar, fındıklar, yağlar ve hurmalar değil, aynı zamanda yerel ailelere ait dokuma halılar, gümüş takılar ve yasal belgelerdi. Anti-Atlas Dağları'nın kayalık çıkıntıları arasında stratejik olarak konumlandırılmaları, çevredeki çölün tehlikelerine karşı koruma sağlamak için özenle seçilmişti: yağmacı haydutlar, kuraklık ve savaşan kabileler.

Kabile yaşamının merkezi
İgoudar, kısa sürede Amazigh yaşamının odak noktası haline geldi ve cami, tartışma salonu ve çatışma zamanlarında sığınak görevi gördü. Yıllar geçtikçe, bir zamanlar göçebe olan Amazigh kabileleri, hayatta kalmaları için aşılmaz kaleler olarak yerel igoudarlara giderek daha fazla yatırım yaptıkça, yeraltı su depoları, arılıklar ve demirci atölyeleri de bu tahkim edilmiş yapılara dahil edildi.

Tafraoute'deki bölgesel merkezden bir Amazigh kadını olan Yasmine Lakmali, "Bölgeden geçenler igoudar'da mola verirdi," diye açıklıyor. "Sahra Çölü'nü haftalarca geçtikten sonra vadilere ulaşan deve kervanları, Atlantik kıyılarına varmadan önce dinlenmek ve ticaret yapmak için burada kalır, kabilelerin ürünlerini, mücevherlerini ve tekstil ürünlerini yanlarında götürürlerdi."

Zorluklar karşısında işbirliği
"Sürekli tehditler nedeniyle kabileler örgütlenerek, modern kooperatiflere benzer şekilde, igoudar adı verilen bir topluluk sistemi kurdular ve işlettiler," diyor Amazigh mimarisi öğrencisi Mohamed El Houssmi. "Örneğin, her kabile fazla mallarını - yiyecek, giyim veya diğer temel ihtiyaçlar olsun - bağışlardı ve bunlar daha sonra her ailenin ihtiyaçlarına göre yeniden dağıtılırdı."

İgoudar kasalarına yapılan her türlü para yatırma işlemine, hasat sonunda yeniden dağıtılacak ve böylece kabilede kimsenin aç kalmayacağı şekilde, zorunlu tahıl bağışları da eşlik edecekti. Muhammed, "Bu yapılar, aşırı zorluklar karşısında inanılmaz bir işbirliği ve becerikliliğin göstergesidir" diye ekliyor.

Koruyucu olarak atanan vasiler
İkounka köyündeki 400 yıllık agadirin şu anki koruyucusu Hassan Louz, " Kabilelerin ileri gelenleri - veya İnflasları - agadirlerini gece gündüz korumak için ' Amin' adı verilen özel muhafızlar  atarlardı" diyor. Bir Amin'in (Arapça'da sadık, dürüst veya güvenilir anlamına gelir) rolü önemli bir sorumluluk taşıyordu. Kilitleri korumak, anlaşmazlıkları çözmek ve kabilenin yasasını (hırsızlık veya dolandırıcılık için ağır cezalar gerektiren) uygulamakla görevlendirilmişlerdi ve bu nedenle, agadirin 24 saat korunmasını sağlamak için kendi özel odalarına ve bitişik camilerine sahiptiler.



Tarım için antik mühendislik
Güney Fas'ta tarım her zaman gelişmiştir; çevredeki dağlar Sahra'nın sert ikliminden korumuş ve buğday, hurma ağaçları ve çilek çalılıklarıyla dolu vadilerden su geçiren seguias adı verilen eski sulama sistemleriyle desteklenmiştir . Louz, "Ürünler, özellikle tahıl, eski kabileler tarafından takas para birimi olarak kullanılıyordu: onu korumak istiyorlardı," diye açıklıyor.

Çölün acımasız ikliminde mahsulleri korumak için, igoudar halkı ısıyı yukarı doğru yönlendirmek üzere hava kanalları kullanır ve dış ortamla sıcaklığı düzenler; ayrıca mahzenler arasındaki geçitler kedilerin serbestçe dolaşmasına olanak tanıyarak fare ve sıçanların tahıl depolarına ulaşmasını engeller.

Korunmuş bir gelenek
Fas'taki birçok igoudar (geleneksel Fas evi) kullanım dışı kalmış, artık tarihi yerler ve kaybolmakta olan bir geleneğin hatırlatıcıları olarak korunmaktadır; ancak bazı bölgelerde bu yapılar hala son derece önemlidir. Anti-Atlas'ın en güneydeki vadilerinden birinin kenarındaki bir vaha köyü olan Aït Kine'de, yerel agadir (toprak ev), topluluğun temel taşı olmaya devam etmektedir: Lahcen Boutirane'nin (agadirin anahtarını kullanan Amin) gözetimi altında, mahsullerin, mücevherlerin ve aile metinlerinin saklandığı bir yer. Düğünler, dini etkinlikler ve sosyal toplantılar hala agadirin toprak duvarları içinde düzenlenmekte ve yapının mahzenlerinde birçok sakinin eşyaları saklanmaktadır.

Geçmişin kayıtları
Bizi palmiye ağacı gövdesinden yapılmış bir merdivenle ikinci kattaki mahzenlere çıkaran Boutirane, kapıyı aralayarak palmiye ağacı ve parşömen üzerine yazılmış yığınlarca hukuk metni, dini belge ve eski tıp tarifini ortaya koyuyor. Her köyün, Agadir'in mahzenlerine yatırılan her şey için fatura tutan bir noter atadığını açıklıyor. Arapça yazılmış ve yüzlerce yıl öncesine dayanan bu belgeler, nesiller boyunca her köylünün sahip olduğu malları ayrıntılı olarak anlatıyor ve topluluk tarafından kutsal kabul edilerek, geçmişin kayıtları olarak özenle korunuyor ve saklanıyor.

Yerli mimarisi
Yerel Amazigh eğitimci Yassmina El Houssmi, "Bu yapılar, büyüklerimizin manzarayla olan derin bağını yansıtıyor" diyor. Yakındaki vahalardan kesilen palmiye ağaçlarının gövdeleri merdivenleri ve tavanları oluştururken, kuru nehir kıyılarından çıkarılan kerpiç duvarları oluşturuyor. Daha kayalık Anti-Atlas'ta ise igoudar, çevredeki uçurumlardan alınan taş levhalarla, kuru taş tekniğiyle inşa ediliyor. Yassmina, "Her bina olağanüstü bir mimari ve çevresel başarıdır" diyor. "Karbon ayak izleri sıfır, tüm malzemeler biyolojik olarak parçalanabilir ve yerel kaynaklı, ayrıca agadir doğal olarak sıcaklığı düzenleyerek yüzlerce yıl dayanmasını sağlıyor."

Geleceğe bakış
Son dönemdeki depremler ve kırsal nüfus azalmasına rağmen , bu yapıların ortaya çıkmasına neden olan toplumsal ruh, köylülerin titiz restorasyon çalışmalarıyla birçoğunun eski ihtişamına kavuşmasıyla devam ediyor. Mohamed, "Fas hükümeti, bu değerli yapıları restore etmek için sanatçılar ve mühendislerle çalışmaya başladı" diyor. "Eğitim programları, doğal malzemelerin ve geleneksel inşaat yöntemlerinin kullanımına dair kadim tekniklerin unutulmamasını sağlıyor ve bölgenin yerli mirasını barındıran bu igoudarların, gelecek yıllarda da bu muhteşem manzaralara bakmaya devam etmesini garanti altına alıyoruz."