Kaya tırmanışı, kullanılacak ekipmana, rotanın yapısına ve güvenlik yöntemlerine göre temel olarak şu çeşitlere ayrılır:
• Spor Tırmanış (Sport Climbing): Rota üzerinde tırmanıştan önce üretilmiş çelik emniyet noktaları (boltlar) yer alır. Tırmanıcı, ipi bu sabit noktalara takarak ilerler.
• Geleneksel Tırmanış (Trad / Trad Climbing): Sabit emniyet noktası bulunmaz. Tırmanıcı, kaya üzerindeki doğal çatlak ve deliklere kendi emniyet aletlerini yerleştirerek tırmanır ve inişte bunları toplar.
• Yapay Tırmanış (Aid Climbing): Tırmanıcının kendi vücut ağırlığını veya tutunmasını kayadan almak yerine; ip, etriye, hook ve fifi gibi tırmanış malzemelerini doğrudan yükselmek ve ağırlık taşımak için kullandığı türdür.
• Bouldering (Kısa Kaya): Çok yüksek olmayan (genelde 3-4 metre) kaya bloklarına veya yapay duvarlara, ip ve kemer kullanılmadan sadece tırmanış ayakkabısı, magnezyum tozu ve yere serilen özel minderler (crash pad) yardımıyla yapılan tırmanıştır.
• Üstten Emniyetli Tırmanış (Top-Rope): Tırmanış ipinin rotanın en tepesindeki sabit bir noktadan aşağı uzatıldığı, ipin diğer ucunun ise yerde duran bir partner tarafından emniyete alındığı güvenli bir stildir.
• Free-Solo (İpsiz Tırmanış): Hiçbir ip, emniyet kemeri veya koruyucu malzeme kullanılmadan, tamamen tırmanımcının kendi becerisine dayalı olarak yapılan tehlikeli bir solo tırmanış türüdür.
• Alpin Spor Tırmanış: Dağlık ve yüksek rakımlı alanlarda, genellikle birden fazla ip boyu (multi-pitch) süren, emniyet noktalarının birbirinden uzak olduğu uzun rotalarda gerçekleştirilir.